Geçmiş..Ne kadar kaçmak istesem de peşimi bırakmayan bir gerçek..
Gözlerimi kapamak,
kulaklarımı tıkamak istiyorum oysa..
Ama olmuyor..Uzaklaşmak istediğim her şey burnumun dibinde bitiveriyor..
Öyle çoklar ki silip atmak hiç de kolay olmuyor..

Ve her karşılaşmada hissedilen şiddetli başağrısı..
Ondan da kötüsü hayal kırıklığıyla bezenmiş bir kalp ağrısı..

Oysa,oysa güven ne güzel bir duyguydu..
Hep tertemiz, hep onurlu ve sapasağlam kalsın istedimdi..
Olmadı..

Ve şüphe; güvene inat nasıl yapışkan, nasıl hastalıklı bir duygu..
Geriye doğru bile çalışsa kanırta kanırta kemiriyor içimi..
Şimdi sıkıyorum dişlerimi..Sıkıyorum yüreğimi ve beynimi; kemirmesin diye daha fazla..

Şimdi diyorlar bırak artık geçmişi;bugüne bak..
Bak silindi gitti bütün can acıtanlar..
O silinip gidenler ne kadar önemsizlermişler ki bunca çabuk yokoldular..
Ama bendeki yaralar daha derin..Kapanmıyor bir türlü..
Çünkü geçmişin rüzgarları esip de kanatıyor yeniden her gün..

Ahh ben çok mu safmışım..Çok mu inanmışım..
Bu kadar çok mu sevmişim..

Ki iyi ki de sevmişim ama canım çok acıyor..
Elimde değil..O rüzgarlar gözümde akmasın diye sımsıkı tuttuğum yaşları inadına,inadına akıtıyor..

Mutlu muyum şimdi?
Evet..

Ama bu kalp kırıklığı onu hissetmemi de zorlaştırıyor..

“yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla
yaşlanmak hoş değil duvarlara baka, baka.
bir dost göz arayışıyla.
saat tıkırtısıyla…
korkmam, geçinip gideriz biz mutlulukla,
ama;
“günün aydın, akşamın iyi olsun” diyen biri olmalı.
bir telefon sesi çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.
yoksa, zor değil,hiç zor değil,demli çayı bardakta
karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya.
ama; “çaya kaç şeker alırsın?”
diye soran bir ses olmalı ya ara sıra…”

Şiir: Elif Şebnem Akal Müzik: Cahit Berkay

Bugün bana hediye gelen Moğollar albümünün güzel giriş şarkısı..

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun

Ahmet TELLİ

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gemilerimizi taşıyamasın sular
varsın yarı yolda uyuya kalsın
bize gönderilen bahar.

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gölgemiz olsun hüzün
dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını
varsın annemiz olsun tütün
hayat daha sert vursun yumruklarını.

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi
nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren
kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi
nedir yalnız bize yakışan bu serüven.

bu serüven ki
bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri
ve terketti bizi huzur denen sevgili
kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında
billur bir kuş gibi.

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu
beraber yürüyelim olur mu…

İbrahim Tenekeci

BİLİM, GÖZLEM YAPMAKLA BAŞLAR

Hayalindeki Uzayı çiz, okuluna el yapımı bir teleskop kazandır, gökyüzünü gözlemlemeye başla…

• Çocukların bilim dünyasına katkıda bulunabileceklerini fark ettirmek,
• Gökbilimi küçük yaştan başlayarak çocuklara sevdirmek,
• Gökbilimin yaşamın bir parçası olduğunu göstermek,
• Bilim alanında yaratıcılığı artırmak,
• Toplumun genelinde bilimsel bilincin geliştirilmesi, bilim eğitiminin iyileştirilmesi ve desteklenmesi,
• Gökyüzüne ve dolayısıyla doğaya olan ilginin ve merakın artırılması ve
• Herkes için bilim amacı ile;

Amatör Astronom Nurcan Örtügen Gök ve İ.Ü.F.F. Amatör Astronomlar Kulübü, Türkiye Genelindeki okulların teleskop sahibi olmaları için bir Sosyal Sorumluluk Projesi başlattılar. Projenin ilk etabında İstanbul il sınırları dahilindeki bir ilköğretim okulu el yapımı bir teleskop sahibi olacak. İlerleyen etaplarda diğer illerde de benzer çalışmalar ve etkinlikler düzenlenecektir.