Okul açıldı bugün..Adı “Öğretmen” işlevi teknisyen olarak başladık bu yıla da..Hiç dersim yok, hiç öğrencim de yok..
Yine bir sürü sorun..İnternet bağlantısı problemli, harddiski görmüyor, format atılacak üstüne üstlük meb bağlantısı ile sürücü aranacak..Off ki ne off..
Eski öğrencilerim “Öğretmenim bu sene ders niye yok?” diye sordular yine..Cevap verecek, açıklama yapacak mecalim bile yoktu..
Öğlen arası koştur koştur eve gelip Ömer’in altını değiştirip,emzirip,uyutup tekrar koşturarak okula dönüldü..Okula dönüş koşturmacasında da boş durulmadı biskuvi ile karın doyuruldu..
Akşam süt sağmaya çalıştığımda pek süt çıkmamasına da canım sıkıldı..Yarın için yetecek kadar bile süt çıkmadı..Mecburen mama verecek dedesi..Süt pompasına onca para vermeme mi yoksa mama verecek olmama mı yanmalıyım bilmiyorum..
Babam daha ne kadar idare edebilecek onu da bilmiyorum..Sormaya da cesaretim yok..Beni kırmamak için devam etmesini de istemiyorum ama bakıcıdansa dedesinin bakmasını tercih ediyorum..Ve hala okul durumum belli değil; nereye gideceğim veya bir yere gidecek miyim?
Akşam ortaokuldan arkadaşım aradı..Uzun zamandır konuşmamıştık (benden ötürü)..Çocukluk aşkımdı..Aradığında tahmin ettim ne için aradığını ve tahminim de yanlış çıkmadı..Nişanlandığını duymuştum, evleniyormuş; düğününe davet etmek için aramış..Bir garip oldum; çok da sevindim.. 30′umuza kadar kimse ile evlenemezsek birbirimize kalacağız diye takılırdık birbirimize..Ama ikimiz de beklemedik 30′umuzu..Ben çok sevdiğim biriyle yuva kurdum geçen yıl..Onun da en az benim kadar çok seveceği biriyle yuva kurmasını diledim Allah’tan..Ömer’i görmüş..Büyümüş maşallah oğlun dedi..Seneye ben de senden bu haberleri almak isterim dedim..Aramasına gerçekten çok sevindim..
Çok yoruldum yine bugün..Okulda koşturmaca,okul-ev arası koşturmaca,eve gel yine koşturmaca..Hem işe,hem eve,hem kocaya,hem de Ömer’e yetişme telaşı yordu beni..
Arda dünyaya geldi bu arada..Aynı abime benziyor fotoğraflarda..Haftasonu gidip göreceğiz inşallah..Abi oldu artık benim oğlum..
Karmakarışık yazdım yine,hiç keyfim yok..
Ha bir de çok sevdiğim birinin bana söylemediği ama benimle aynı durumda olan birine söylediği bir söz üzdü beni..Kötü niyetli olmadığından adım kadar emin olsam da çektiğim vicdan azabının da etkisi ile empati kurmadan söyledikleri yaraladı..Uzaktan davulun sesi hoş geliyor..
Ben uzun zamandır hiç kitap okuyamıyorum..
Hiçbir şeye yetişemediğimi hissetmemin yanında canım da zaten hiçbir şey yapmak istemiyor..
Şimdi bir dağın tepesinde bir kiraz ağacı olsam..Şehrin sesi uğrayamasa yanıma..Hafif serin bir rüzgar olsa..Sabah serinliği olsa..Yalnız Ömer olsa yanımda..Emeklese, koştursa yamacımda..
Bilmem neden, öylesine yazdım işte..
Devamını okuyun