Yaz gelsin..
Ben sabahları erkenden, sabah serinliği gitmemiş, çimenlerin üzerindeki çiğler buharlaşmamışken yürüyüşe çıkayım parkta..Sonra iyice yeşillenmiş asmaların altında hafif bir kahvaltı..
İstediğim zaman, istediğim kadar kitap okuyabileyim..
Ödev yapmayayım, yarın ne yapacağım diye düşünmeyeyim..Bir yerlere yetişme telaşı olmadan keyfimce gezip dolaşabileyim..
Bilgisayar, internet, televizyon, telefon olmasın bir süre hayatımda..
Canım arkadaşımın arabasına atlayıp, daha önce gidemediğimiz Gölyazı’ya basıp gidelim, öyle ansızın, hiç plan program yapmadan..Hatta, hatta ben de geçeyim direksiyona, basayım gaza:) Devam »
Evet birkaç günü bilgisayardan uzakta geçirdikten sonra (uzakta dediğim de sadece haberlere ve takip ettiğim sitelere bakmakla:) ) tekrar tilkinin kürkçü dükkanına dönme vakti gelmiş olsa gerek.Zaten bloguma yeni birşeyler eklemek aklımda vardı ama biçimsel olarak da birkaç değişiklik yapmaya karar verdim.Evet yine temamı değiştireceğim;belki bazılarınız maymun iştahlı bulabilir bu konuda beni ama tam olarak içime sinen bir görünüm elde edene kadar denemelerde bulunacağım sevgili okuyucu:) (bu arada farkında olmadan bir okuyucu kitlesi varmış gibi yazıyorum;oysa bikaç kişiden başka bilen mi var seni ey günlük:)zaten blog yazmalı mıyım,samimi bir şey mi,neler yazılmalı bir blog sayfasına,neler itici gelir diye düşünmekteydim birkaç zamandır.Ki bunu bana düşündürtecek çok fazla yazım olmasa da:)ama kişilik meselesi işte,malesef birşeyi yapmadan önce başkaları tarafından nasıl karşılanır,samimiyetsiz bulunur,yanlış anlaşılır mı diye çok fazla düşünürüm.Bu bazen gerekli birşey olsa da kendi kendinize abarttığınızda sizi yeni birşeyler yapmaktan alkoyar bir hale getirebiliyor.Sonra kendim bir okuyucu gözüyle baktım başkalarının bloglarını nasıl okuduğuma.Okuduğum bazı bloglar tamamen bilgi vermek amaçlıyken kimisi de kişinin kendine has,kendi duygu ve düşücelerini paylaştığı sayfalar oluyor.Ve ben hiç birisine suizan edip de ne gerek var burda bunları yazmaya diye düşünmedim.Velhasılkelam benim sayfamı okuyacakların da (birkaç kişi de olsa) bana karşı aynı hüsnüzanıı göstereceklerini umarak hüsnüzan ediyorum sevgili okuyucu.)Bakın işte ben böyleyim;ufacık birşey üzerine bir sürü felsefe yapmış gibi oldum.Kısacası çok da kasmamak lazım kendini,işte asıl o zaman samimiyet kaybediliyor sanırım.)Farkındayım çok uzattım yine,bu konuyu burda kapatıyor ve sürçü-lisan edersek şimdiden af diliyorum.(Fazlaca açılıp kapanan parantezleri kafanıza takmayın ben de kaçırdım ipin ucunu,malum kırkının da kuyruğu birbirine değmiyor:))
Blogun içerik olarak nasıl olacağı konusu belirlendi.İsmiyle müsemma bana özel,beni bulabileceğiniz bir tarzı olacak.Gelelim şekil meselesine; öncelikle abimin beğendiğim temasında ufak bir aşırma yapacağım:)sade,beyaz,az çiçekli böcekli.Bir kaç eklenti ve ayar da gerekecek tabi.Sonra belki ufak bir banner da yaparım.İlerleyen günlerde yavaş yavaş değişiklikleri göreceksiniz efem.(Bu efem lafını dilime dolayan arkadaşa da saygılar efem:))
Tatilde yalnız blogla uğraşmayacağız tabi ki.Öncelikle hiç canım istemese de önümde yapılacak küçük bir yazarlık yazılımı projesi var.Onu da haftaya halledeceğiz inşallah.Sonra gelirken yanımda 4-5 de kitap getirdim.Kimisi üniversitede incelediğimiz,kimisi daha önce okuyup tekrar okumak istediğim,kimisi de okuyacağım diye bekleyen tek sayfası okunmamış kitaplar.Hepsi beni bekliyor.Okudukça burada da yazarım görüşlerimi.Belki içlerinden sizin de ilginizi çekenler bulunur.İçlerinden tekrar okuyacağım diye yanımda getirdiğim tek kitap Nazan Bekiroğlu’nun Yusuf ile Züleyha’sı…Bu kadar güzel bir hikaye ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi dediğim ve hiç tereddüt etmeden herkese tavsiye edebileceğim bir kitap.Herkeste aynı tesiri göstermeyebilir ama beni çok etkilediği bir gerçek.
Evet kısa vadede planlarım şimdilik bu kadar.(Kendime ait başka planlarım da var tabi:)Ama her doğru her yerde söylenmez derler ya;biliyorum alakasız oldu ama herşey de heryerde söylenmez.Herkesin kendisine sakladığı şeyler vardır.İnşallah onlarda zamanı geldikçe yavaş yavaş hayata geçerler.)Ha bir de bu arada abimi de nişanlayacağız kısmetse bu yaz:)Ne diyelim darısı diğer bekleyenlerin başına.Bu arada üniversiteden,ortaokuldan pek çok arkadaşımın güzel haberlerini de aldım.Evlenenler,evlenmeye ilk adımı atacaklar,adımı atmış ta bir de çocuğunu kucağına almış olanlar.Askerliğini bitiren,askere gidecek olanlar.Hayat herkes için farklı bir şekilde ama neyse ki güzel akıyor dedirten, mutlu eden haberlerdi hep.Kendi adıma da öğrencilik hayatıma devam ediyor olabileceğimi öğrenmek bu hafta aldığım en iyi haberlerden biriydi.Allah hep böyle güzel haberler almayı nasip etsin inşallah:)
Hayırlı haberlerinizi almak ümidiyle efendim,sağlıcakla kalın…
Evet çok şükür yorucu bir yılın ardından benim için de resmi olarak tatil başladı.Biliyorum çalışan pek çok kişinin bu kadar uzun bir tatil yapmaya fırsatı yok ama ne diyelim darısı herkesin başına.
Tatile başlayalı birkaç gün oldu kendimce.Memlekete ayak bastıktan sonrası tatili tanımlamaya başlayacağım günler kapsamına giriyor.Velhasılkelam yaklaşık 2 ay boyunca umarım hem iyice dinlenip hem de yeni bilgiler edineceğim yararlı bir tatil olur benim için ve dönüşte büyük bir enerjiyle girişirim işlere.
Eve dönüş yolunda deniz otobüsünde bir de yol arkadaşım oldu.Yolculuk boyunca sohbet etme şansımız oldu.O da benim gibi göçmenmiş ve de öğretmenmiş.Ama yapmıyormuş öğretmenlik.Bi hayli maceralı bi yolculuk geçirmiş Londra’dan gelene kadar.Neyse ki ucuz atlatmış.Ne işi varmış Londra’da diyecek olursanız kendi deyimiyle hayatına “1.5 yıllık bir ara” vermiş.Bu arada Avrupa’da gezmiş,dil öğrenmiş,farklı işlerde çalışma fırsatı bulmuş ve en önemlisi de fotoğrafçılıkta kendini geliştirmiş.Bilgisayarı yanındaydı ve bikaç fotoğrafını görme imkanım oldu.Gerçekten çok başarılı fotoğraflar.Bir fotoğrafıyla da Uluslararası bir portre fotoğrafları yarışmasına katılmış.Geçen yıl seçilen ve sergilenmeye değer görülen fotoğrafları da birlikte inceledik.Ve bence Nurkan’ın şansı çok yüksek.Sonra gelince kendi sitesinden diğer fotoğraflarını da inceledim ve gerçekten özellikle portre fotoğraflarını çok beğendim.Siz de bu adresten diğer çalışmalarını inceleyebilirsiniz.Bu arada yarışmaya gönderdiği çalışma altta.Nurkan’a hem yarışmada hem de Türkiye’deki yeni hayatında şimdiden başarılar dilerim,yolun açık olsun.
Son Yorumlar