Cam güzelim, hoşgeldin sefa geldin..

Gelişinle hem evimi hem gönül bahçemi şenlendirdin..

Şiirler okusam sana, öpsem, koklasam, eksik etmesem hiç suyunu güneşini; can güzeline açtığın gibi bana da açar mısın en güzel çiçeklerini?

Bilirim nazlısın, kırılır solarsın hemen..Ama ben çok bekledim seni ve birlikte geçireceğimiz kısacık bir zamanda hiç üzmek istemem seni..Ne olur sen de üzme beni..

Sen de anlarsın kelamların güzeli hangisi..Önünde açılan sayfa da bunun en güzel kanıtı değil mi?

Aşk’la sulayacağım seni..

Bu da payına düşen ilk Aşk şiiri..

“…

Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome’nin Belkıs’ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

…”

Sezai Karakoç (Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine)