Yok mu bi haber alan..

19.12.2009 4 Yorum »

sumruNe kadar çok olmuş buralara uğramayalı..Tozlanmayı geçtim örümcek ağları yerleşmiş neredeyse:)

Wordpres’in bu sürümü bile yabancı geldi bu kadar aradan sonra..Başka başka yerlere yenisi,kendime en eskisi..Ne demişler terzi kendi söküğünü dikemezmiş..

Bu aralar bazı şeylerden çok sıkıldım..Bazı şeyleri boşverdim..Bazılarını iplemedim, bazılarını iplemeden edemedim..

Çorap almak beni mutlu ediyor..Dün iki kere mutlu oldum..

Ağzı iyi laf yapan ama eli iş yapmayan insanlara ne kadar tahammül etmeye çalışsam da içten içe sinirlendiğimi tekrar tekrar test ettim onayladım..

Ufacık bi özelliğini bile değiştirmek ne kadar zor..Zorlandım..

Derli,toplu,düzenli,sıcak bir ev beni mutlu ediyor..

Hey siz, titiz olmayın lütfen, biraz derli toplu ve temiz olun yeter, inanın yeter..

Kesinlikle tevazu sahibi insanlara bayılıyor, yüzsüzlerin yüzlerine bile bakmak istemiyorum..

Derli toplu, çalışkan, sorumluluk sahibi, yardımsever, prensipli insanlar bende büyük hayranlık uyandırıyor, hiç bir ilişkim olmasa dahi seviyorum onları. Evet çevremde az da olsa bu tip insanlar da var çok şükür..

Bazen diyorum ben bambaşka olsaydım, herşey başka olsaydı..Sahi güzel olur muydu gerçekten?

Beni avutanları bir süre sonra benim avutmam gerekiyor hep.. Her daim 180 derece dönme potansiyeline sahip olmayın be canlarım.. Benim sizi güzel,doğru, iyi bildiğim zamanlardaki gibi kalın..Hayalinizi kirletmeyin..

İnsanları teselli etmeyi hiç beceremiyorum, hele ki karşımdakinin davranışları yapmacık geliyorsa..Ki yapmacık gelme potansiyeli yüksek olanlar teselli etmem için ısrar ediyorlar ya..Gelmeyin kardeşim, beceriksizim bu konuda, odunum..

Loop’a aldım bir şarkı, dönüyor duruyor beynimde..Ama şarkı yalnız değil orda; ona eşlik eden bi kırk kadar da tilki var..

Bazılarını özledim ama vefasızlık hastalığı pençemde yine.. Şimdi uzaklarda olan bir başkasına da vefasız davranıp gücendirdim, doğrudur.Affettiyse de kendi büyüklüğündendir..İnşallah onun için güneşin doğumundan sonra, gerçekten affettirebilmek için birşeyler yapabilme fırsatım olur..

“İklim bir banka olsa çoktan kurtarmıştınız.” demiş ya Chavez; doğru söylemiş..Ben mi ne yapıyorum, hala bi sürü plastik poşeti biriktirmeye devam ediyorum.. Ve pazardan aldığım mandalinaların ikinci gün çürümeye başlamasına üzülüyorum..

Bazen hiç kimseyle konuşmak, görüşmek istemiyorum..

Buralara uğramamazlığım pek çok blogcu gibi sosyal medya alemlerine daldığımdan değil.. Gerçek’lerden sanal’lara vakit kalmamasından galiba..

Kısa cümleler kuramıyorum.. Kısa yazayım dediğim şeyler bile Fizan’a yollanıyor..

Siz, bu yazıyı okuyanlar, biliyorum birşey anlamadınız..Belki birileri de anlar..Zaten siz anlayasınız diye de yazmadım..Zaten anlaşılacak bir yazı da değil..

Neyse bu kadar gevezelik yeter. Tozunu aldık, belki bir gün toptan bir temizliğe de geliriz.

Selametle..

İki boşluk arası

08.11.2009 1 Yorum »

Bir boşluktan bir boşluğa
Bir cam bardağa dolmuşum
Cam bardakta su olmuş
Sudan içmiş can olmuşum.
Görünmezden cana
Bir kumaş örülmüş
Kumaşa bürünmüş
Beden olmuşum.

Bir varmış bir yokmuş
İki boşluk arası
Bir rüyalık âlemde
Sen ben olmuşum..

Bülent Ecevit

Al basmadan donu var..

29.10.2009 2 Yorum »

al basmadan donu var,
suya gider yolu var,
al oğlan sevdiğini,
bu dünyada ölüm var.

al geydim alsın diye,
mor geydim sarsın diye,
istiyene varmadım,
sevdiğim alsın diye..

Bergamalılara sevgilerimizle..

Hayat bu işte @İstanbul..

11.10.2009 2 Yorum »
kızkulesi*

*

bazen “ben de terkedip gidebilsem keşke” diyorum
içimde bir istanbul var ondan vazgeçemiyorum
belki sen de bir gün geçersin diye köprülerinden
yakıp yıkamıyorum, koparıp da atamıyorum

hayat bu işte:
kanatlanıp gitmek dururken
dört duvar içinde hapsolursun
yaşamak için bir neden ararken
ölmek için bulursun

söyle; taşı toprağı altın olmuş kaç yazar?
delik testi umutlarım, akar altından azar azar
söyle, neye yarar yaşamak altın bir kafeste
bir yanım seni beklerken, diğeri bekler ölümü ağır ağır

hayat bu işte:
kanatlanıp gitmek dururken
dört duvar içinde hapsolursun
yaşamak için bir neden ararken
ölmek için bulursun


Nihayet İstanbul..Özlemişim çok..
*08.10.2006..